3 aralık dünya engelliler günü

cayisallama
bugündür. her yıl olduğu gibi sadece bugün hatırlanacaklardır malesef. sadece bugün mecliste engelli vatadaşlarımız dertlerini anlatabilecek, sadece bugün medyada kendilerine yer bulabilecekler, sadece bugün televizyon prgramlarında dertlerini anlatabilecekler. yarın mı? aynı, dün nasıl ise yarında aynı olacak yine engellilerin bütün dertleri unutulacak, sıkıntıları dile getirilmeyecek. engellilerin dertlerine çözüm mü? o ne bugün ne yarın, çözüm vaatleri hep lafta kalacak.

ayrıca medyaya bir antiparantez açmak gerekiyor, medya televizyonu ile olsun gazetesi ile olsun bugün elinde ne kadar malzeme var ise dökecek kimi manşetten, kimi sürmanşetten haber yapacak. duygu istismarı için eline geçen bu fırsatı bakın ne kadar duyarlıyız imajı çizerek en güzel şekilde değerlendirecek. engellilerin sorunlarından, başarılarından bahsedecek ama yarın yine aynı vurdumduymaz tavırını takılacak.

bu gerçekler malesef ki ülkemizin gerçekleri. engelli vatandaşlarımızı sadece bugün anımsayabileceğiz.
celal
Önceden engellileri görürdüm fakat görmezden gelir geçerdim. Bu Friedreich Ataksisi hastalığının bana verdiği derslerden biri de “Empati” yapmasını öğrenmemdir.



Hani Nasreddin hoca damdan düştüğünde başına toplananlar hekimi çağıralım deyince, “bana damdan düşen birini çağırın” dediği gibi ben de şimdi tekerlekli sandalyedekilerin hislerini ve hallerini, sıkıntılarını anlıyorum. (Empati)



Ben engelli biriyle karşılaştığımda onun tuvaletini nasıl yaptığını, tekerlekli sandalyeden yatağa nasıl geçtiğini düşünürüm.



Hayatta en büyük nimetim, annem ve babamdır. Benim belden aşağısı, hiç çalışmıyor. Hareket ettirilmem, bu yüzden çok zor. Ama, babam -Allah razı olsun- klozet üzerine bir vinç sistemi icat edince rahat ettik.


Merak edenler buradan babamın beni yataktan tuvalete götürüşünü ve vinçle klozet üzerinde nasıl kaldırdığını izleyebilirler:
http://www.youtube.com/watch?v=RlON3jULbLc



Engelliler işe yaramaz insanlar değillerdir. 1993’te hastalığımın teşhisini koyan doktor babama bu çocuk çalışamaz, götür evine yatsın, demiş.



Babam, o doktoru dinlemedi. Rabbim nasip etti, işe girdim. Bilgisayarda tasarımcı olarak babamın yardımıyla 16 yıl çalıştım ve emekli oldum.



Trilyonlarca gezegenleri yaratan ve dünya dahil hepsini basket topu gibi döndüren Allah’ın elbette her şeye gücü yeter.



Engelli olmak haşa! Bir yaratılış hatası değil, dünyadaki bu imtihanın zor sorularından birisidir.



Gece olmasa gündüzün, soğuk olmasa sıcağın… vs değerini anlamayacağımız gibi hastalıklar da sıhhatin kıymetini anlamamızı sağlar.



Sağlıklı insanlar engellilere bakıp şükretmeliler. Ama, çok şükür deyip kulak memelerini çekmek değil de, ibadet ederek Allah’a teşekkür etmeliler.



Engelliler, sağlıklı insanlara şükretmeleri için vesiledir evet ama aynı zamanda engelli insan sağlıklı insanlara ibretlik örnek olmalıdır.

Namaz kılan bir engelliyi gören veya evde oturmak yerine çalışan bir engelliyi gören boş oturup vakit öldüren sağlıklı insanlar, hallerini gözden geçirmeliler.





İnsan, ezelde ruhlar aleminde Rabbine seni seviyorum, sana aşığım, demişti. Cenab-ı Allah, mademki öyle, o halde aşkını ispatla, diye bizi bu dünyaya sabır ve şükür imtihanına gönderdi. Giriş yazısında anlatmıştık.



Ama biz insanlar, nefsin arzu ve isteklerinin peşinde koşmaktan geldiğimiz yeri, verdiğimiz sözü, gideceğimiz yeri, aslında Allah’ı unuturuz.



Ama Rabbimiz öylesine merhametlli ki… Kusurlarımıza bakmadan, unutkanlığımızı, gafletimizi, cehaletimizi hoşgörür, yine de merhamet eder.



Bu merhamet neticesinde, kendisini hatırlatmak için, yani Kıblemizi Zat’ına çevirmemiz için şahsımıza özel peygamberler gönderir.



Bu elçiler aklını kullananlar için Dön Rabbine diyen uyarıcılardır.



Bu elçilerin adı, acı, keder, ızdırap, bela, hastalıktır…



“Gönüle gamdan kederden bir peygamber gelince, ötelerden Cebrail de gönüle iner. Düşünce, Meryem gibi yüzlerce İsa’ya gebe kalır.”


Allah kusurlarıma bakmadan bana Friedreich Ataksisi hastalığı peygamberini bana özel gönderdi. Gafletten uyandırdı, bu hastalık sayesinde doğruyu buldum.



Engelli olmak bana Alah’ın hediyesidir.



3 Aralık Dünya Engelliler Gününüz kutlu olsun kader arkadaşlarım. Bu Gün, kalplerinde engel olmayan yüce gönüllü bütün insanların empati yapmalarına vesile olsun inşallah.



Dert etme!

Duâ et,

Hepsi imtihan, geçecek bir gün elbet...
cayisallama
bugündür. her yıl olduğu gibi sadece bugün hatırlanacaklardır malesef. sadece bugün mecliste engelli vatadaşlarımız dertlerini anlatabilecek, sadece bugün medyada kendilerine yer bulabilecekler, sadece bugün televizyon prgramlarında dertlerini anlatabilecekler. yarın mı? aynı, dün nasıl ise yarında aynı olacak yine engellilerin bütün dertleri unutulacak, sıkıntıları dile getirilmeyecek. engellilerin dertlerine çözüm mü? o ne bugün ne yarın, çözüm vaatleri hep lafta kalacak.

ayrıca medyaya bir antiparantez açmak gerekiyor, medya televizyonu ile olsun gazetesi ile olsun bugün elinde ne kadar malzeme var ise dökecek kimi manşetten, kimi sürmanşetten haber yapacak. duygu istismarı için eline geçen bu fırsatı bakın ne kadar duyarlıyız imajı çizerek en güzel şekilde değerlendirecek. engellilerin sorunlarından, başarılarından bahsedecek ama yarın yine aynı vurdumduymaz tavırını takılacak.

bu gerçekler malesef ki ülkemizin gerçekleri. engelli vatandaşlarımızı sadece bugün anımsayabileceğiz.
gruda
Unutmayın herkes bir engelli adayıdır..Engelli kardeşlerimize yapacağınız en büyük yardım "İnsan olmaktır" daha engellilere yer vermeyen, öncelik tanımayan insanım diye dolaşan tipler var..